Kapelaan aan het woord

Kapelaan Rajan Nesaiyan 

Schepenbank 17 6081 DB Haelen

e-mail: snarul@icloud.com

tel: 591622 bij urgentie +31 647755001

Priester worden is iets waar ik als kind al over dacht. Ik was misdienaar en ging altijd graag naar de kerk. Toen ik eens tegen de pastoor zei dat ik ook priester wilde worden, adviseerde hij om eerst mijn school maar eens af te maken. Dat heb ik natuurlijk ook gedaan. Maar het gevoel van de roeping is altijd gebleven. Na verloop van tijd merk je ook dat het goed zit.

Ik kom uit Tamil Nadu in het zuiden van India. Na de middelbare school heb ik een eerste periode op het seminarie gezeten. Daarna ben ik aan de universiteit drie jaar Engelse literatuur gaan studeren. Het is in India niet ongebruikelijk om naast je priesteropleiding nog een andere studie te volgen. Het was een tijd om goed na te denken of ik ook wel echt priester wilde worden. Daarna heb ik op een seminarie in Calcutta mijn filosofiestudie gedaan en met een baccalaureaat afgerond.
Voordat ik aan de eigenlijke theologiestudie begon, heb ik een aantal sociale stages gedaan en een spiritueel jaar om mijn roeping te verdiepen. Ook dat is in India een normaal onderdeel van de opleiding. Ik heb stagegelopen in een parochie van mijn bisdom en in een tehuis voor doofstomme en arme kinderen. Ook heb ik in enkele huizen van de zusters van Moeder Teresa in Calcutta met geestelijk gehandicapten gewerkt. Dat was heel mooi om te doen. Er is een groot verschil tussen mijn geboortestreek in het zuiden van India en Calcutta in het noordoosten. Calcutta is veel armer. Je ziet de mensen lijden. Dat raakte me enorm. Wat de meeste indruk maakte, is dat de mensen heel erg vanuit hun geloof leven. Ze leven met Jezus. Ondanks hun lijden zeggen ze toch: ‘God is met ons’. Dat heeft mij heel erg over mijn roeping doen nadenken. Daar heb ik ook besloten dat het een goede keuze is om priester te worden en om op die manier iets voor mensen te doen.
Ik had alleen nooit verwacht dat ik uiteindelijk in Europa terecht zou komen. Toen ik na de stages aan de studie theologie wilde beginnen, vroeg mijn bisschop mij of ik naar Nederland wilde gaan. Mijn familie vond dat eigenlijk helemaal niet zo leuk. Mijn ouders en twee zussen hadden er best veel moeite mee. Maar het scheelde dat ik al een tijd in Calcutta had gewoond. Dat is van uit Tamil Nadu ook heel ver weg.
De opleiding in Rolduc begon ik op september in het jaar 2012. In het begin was het heel moeilijk. Ik kende hier niemand, sprak de taal niet, begreep de cultuur niet en het eten is totaal anders. Het was echt wennen. Ik ben nu meer dan acht jaar hier en nu gaat het heel goed. Intussen heb ik wel een beter beeld van de kerk in Nederland gekregen.
Als diaken was ik al werkzaam in de parochiefederatie Simpelveld-Bocholtz-Ubachsberg. Op 28 januari werk ik door de toenmalige bisschop van Kuzhithurai mgr. Jerome Dhas Varuvel (mijn eigen bisdom) priester gewijd. Ik had mijn eerste mis in het kinderhuis Anbu Illam te Nagercoil, samen met de arme en doofstomme kinderen gevierd.
Ik heb mijn eerste priester jaren in de wijngaarden van de parochiefederatie De Pelgrim – Simpelveld, Bocholtz en Ubachsberg onder de leiding van pastoor Pisters met veel plezier gewerkt. Na drie jaar kom ik naar jullie toe.
Ik kijk nu heel erg uit naar de mooie dagen met jullie en samen met pastoor Lipsch.

Deel ons bericht:

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Hoe kunnen we u helpen?

Heeft u vragen, opmerkingen of wilt u meer informatie over een specifiek onderwerp? Neem dan contact met ons op.